Daar ging mijn ideale plaatje
Afgelopen weekend gingen we heerlijk uiteten met vrienden en raakte ik druk in gesprek verwikkelt met Robert.
Robert is een echte fietser die rustig op een zondagmiddag 75 km wegtrapt op een snelle fiets. Een heel groot contrast dus met hoe ik sport, Ik ben namelijk meer van het explosief sporten en wil hierin uitgedaagd worden, lees anders wordt het niks. Ik doe Synergie (soort Crossfit)  hoppa een klein uurtje BAM in de sportschool volledig uitgedaagd worden. En al snel kwam ons gesprek op vetverbranding terecht, ik ben een echte vrouw en ik ging natuurlijk klagen dat het veel te langzaam ging. Robert heeft mij uitgelegd dat ieder lichaam een ander kantel punt kent in zijn of haar verbranding en dat duursport hier op een andere manier aan bijdraagt dan explosief sporten/krachttraining. Dit was volgens mij ongeveer de strekking en daar ging mijn ”ideale plaatje” van drie keer per week vol gas op de sportschool en een beetje op mijn eten letten.

Hij had het over duurtraining  en meters maken
Heb jij weleens een discussie gevoerd met een man, zodra je begint te klagen komen ze met allerlei goede oplossingen en ik wou alleen maar even zeuren. Maar deze vlieger ging niet op. Hij gaf dus echt goede opties, even een voorbeeld: Stel nou dat je ’s ochtends over Schoorl naar Bergen fietst dan heb je al ruim 20 km gemaakt en ik dacht alleen maar are you kidding me maar hij was serieus. Hier had ik dus gewoon nog nooit over nagedacht dat er een andere optie dan de auto was of na ja nooit serieus in ieder geval. Je kan van ons wel een fiets lenen (het rode monster) en dan stel ik hem voor je in. Daar kwam mijn excuus gedrag om de hoek, maar dan kom ik straks bezweet aan in Bergen op kantoor, waarop hij zei dan ben je te warm gekleed en je kan gewoon rustig uitfietsen. Waarop ik zei dan krijg ik het toch koud als ik een shirt ga fietsen of in een vest, waarop Robert weer zei dan beweeg je je bennen niet snel genoeg, nou en zo ging dat nog een tijdje door zaterdagavond en mijn plaatje over ”Ik vind fietsen vreselijk”brokkelde langzaam af.

Mijn oude plaatje over fietsen brokkelde langzaam af
In 2015 ben een klein jaar op mijn e-bike naar a.s.r. verzekeringen gegaan omdat ik binnen de straal van 12 km woonde en het met het OV te lang duurde en dat was al een flinke stap in weer en wind. En gisteren ben ik dus op vrijwillige basis op de fiets gestapt.  En zonder dat ik het zelf doorhad durfde ik dus mijn krampachtige plaatje van ”ik heb een hekel aan fietsen” los te laten en ik ben vanmorgen dus weer op die snelle fiets gestapt naar Bergen.  En pas vanmorgen met 90-100 RPM kreeg ik het inzicht dat ik gisteren mijn eerste stap heb gezet mijn oude plaatje los te laten en het niet meer krampachtig vast te houden en weet je het heeft letterlijk/figuurlijk nieuwe wegen voor mij geopend en geen idee hoelang ik hier van geniet maar voor nu voelt het heerlijk.

Je eigen plaatjes doorzien
Als je de dertig bent gepasseerd heb je heel wat plaatje verzameld tot nu toe in je leven, over wie je wilt zijn, hij jij vind hoe zaken werken en dat geld niet alleen op sportief gebied. Het begint op de kleuterschool met de vraag wat je later wilt worden, je ontwikkelt plaatjes over hoe je ideale gezin eruit ziet of je partner, het huisje, boompje beestje verhaal. Deze (ideale) plaatjes kunnen je soms ook enorm op zijn plaats houden omdat je er graag aan vast wilt houden bijvoorbeeld door hun sociaal wenselijke karakter of verwachtingen. Het is uiteraard super als je doelen en wensen in je leven te hebt neem nou een goddelijke lichaam of een groot huis maar zodra je er angst, hoop  vrees om de hoek komt kijken weet je dat je EGO bezig is. Zo zie je maar je hoeft vaak helemaal niet zoveel te doen behalve je eigen plaatjes te doorzien. Soms is het heerlijk om eens uitgedaagd te worden hierin neem nou mijn fiets verhaal, anders had ik deze mogelijkheden dus nooit ontdekt. Ik ben heel benieuwd wat je uit dit bericht hebt gehaald? Wil je het hieronder met mij delen?

Recent Posts